یک نام پایدار انتخاب کنید
از نام‌هایی استفاده کنید که هدف را توصیف می‌کنند: وب‌سایت اصلی، یک برنامه یا مستندات. یک زیردامنه می‌تواند به یک سرویس متفاوت اشاره کند. ثبت‌کننده دامنه و منطقه DNS را کنترل کنید. از ساختن یک آدرس عمومی حول نام سرور موقت خودداری کنید.
DNS را با سرویس تطبیق دهید
یک رکورد A به IPv4 اشاره می‌کند، یک رکورد AAAA به IPv6 اشاره می‌کند و یک CNAME یک نام مستعار را به یک نام میزبان دیگر نقشه‌برداری می‌کند. فقط خانواده آدرسی را که سرویس پشتیبانی می‌کند منتشر کنید. مقصد را قبل از تغییر آماده کنید و اجازه دهید رکوردهای cached در طول انتقال منقضی شوند.
HTTPS را به یک فرآیند مداوم تبدیل کنید
گواهی باید نام میزبان دقیق استفاده شده توسط بازدیدکنندگان را پوشش دهد. تجدید خودکار را پیکربندی کنید و روش اعتبارسنجی را در دسترس نگه دارید. HTTP را به آدرس HTTPS اصلی هدایت کنید. هر نام مستعار پشتیبانی‌شده را بررسی کنید: یک ریدایرکت نیاز به گواهی معتبر روی نام میزبان HTTPS منبع را حذف نمی‌کند.