جزئیات برنامه را ثبت کنید
از یک نام سرویس قابل تشخیص و یک آدرس تماس در دسترس نگهدارندگان استفاده کنید. ادغام و داده‌هایی که استفاده می‌کند را توصیف کنید. این جزئیات به مالکان کمک می‌کند که بفهمند چرا دسترسی وجود دارد. زمانی که سرویس متصل پشتیبانی می‌کند، برنامه‌های توسعه و تولید را جدا کنید.
انتخاب حداقل دسترسی‌ها
هر مجوز را با استفاده از مرجع سرویس به یک قابلیت مورد نیاز نگاشت کنید. با دسترسی فقط خواندنی شروع کنید اگر کافی باشد. برای حل یک خطای نامشخص دسترسی‌های گسترده درخواست نکنید؛ ابتدا پاسخ مستند را بررسی کنید. دلیل هر مجوز را برای بررسی‌های آینده ثبت کنید.
تأیید جریان احراز هویت
آدرس بازگشتی دقیق را ثبت کنید و قوانین سرویس برای مطابقت redirect_uri را دنبال کنید. از حفاظت توصیه‌شده آن در برابر جعل درخواست و رهگیری کد استفاده کنید. یک کد در URL اثبات احراز هویت نیست. با داده‌های غیرحساس تست کنید و راهی برای لغو دسترسی فراهم کنید.